Je bedoelt het goed. Echt! Je probeert het gesprek soepel te laten verlopen, de spanning te verminderen en het voor iedereen werkbaar te houden.
En toch… lopen gesprekken vast, blijven conflicten sudderen en ga je na afloop met een leeg gevoel naar huis. Hoe kan dat?
Je doet toch precies wat altijd werkte?
De meeste mensen die bij ons binnenkomen, herkennen dit direct.
Ze zijn gewend om:
En toch hebben die reflexen je ver gebracht.
Ze hebben ervoor gezorgd dat je:
Maar wat ooit werkte, werkt niet altijd meer.
Sterker nog: het begint je juist in de weg te zitten.
Er komt een moment waarop je merkt:
Dit is niet meer hoe ik het wil doen. Niet omdat je het niet kunt, maar omdat het je energie kost. Gesprekken blijven hierdoor oppervlakkig, echte spanning wordt niet uitgesproken en jij blijft degene die het draagt. Van buiten lijkt alles oké. Van binnen voelt het… leeg of misschien wel frustrerend.
Herkenbaar?
Dat is geen teken dat je het verkeerd doet. Het is een teken dat je eraan voorbij bent gegroeid.
Achter elke reflex zit iets waardevols.
Niets mis mee. Maar het probleem ontstaat wanneer deze reflexen automatisch gaan. Zonder dat je nog kiest. Dan ben jij niet meer degene die het gesprek leidt, maar je patroon. De verschuiving die dan nodig is… wat als je niet sneller hoeft te handelen, maar juist langzamer?
We hebben het al vaker in de blogs verteld maar het is echt zo!
Want wat als je:
Daar gebeurt iets interessants. Want dan ontstaat er ruimte voor:
Dat vraagt iets anders van je. Geen trucje maar een andere manier van kijken, luisteren en aanwezig zijn.
Het verschil zit hier:
Reflex –> automatisch reageren
Vaardigheid –> bewust kiezen wat nodig is
En dat klinkt dan simpel maar dat is het dus niet… Het vraagt dat je jezelf leert herkennen in het moment, spanning leert verdragen en durft te vertrouwen op het proces. Precies daar begint groei. Veel mensen denken dat ze iets nieuws moeten leren maar vaak is het anders. Je hoeft niet meer te doen, je mag juist iets loslaten.
Je oude manier van werken, je automatische reacties, je behoefte om het goed te doen.
En dat voelt spannend. Want als je dat loslaat… wie ben je dan in het gesprek?
Misschien herken je dit dan wel
Daar zit je precies op dat kantelpunt.
Oude reflexen verdwijnen niet zomaar. En dat hoeft ook niet. Ze hebben je gebracht waar je nu bent. Maar de vraag is nu wel:
Wil je blijven doen wat je altijd al deed… of wil je ontdekken wat er nog meer mogelijk is?
Heb je nog vragen, behoefte aan meer informatie of wil je kijken of we bij elkaar passen? Plan dan een geheel vrijblijvend gesprek in!